اقتصادی-حقوقی

روش بررسی بازار

یک واردکننده و یا یک صادر کننده باید بیشترین اطلاعات ممکن را از امکانات و کشش بازاری که می‌خواهد از آن کالایی وارد و یا به آن صادر کند داشته باشد تا تنها به یک روشنده و یا خریدار متکی نشود.

زیرا در این صورت خود را در معرض نوسانات سیاسی و اقتصادی و اجتماعی آن بازار خاص قرار می‌دهد که ممکن است ناگهان دسترسی به این بازار بر اثر مسائل سیاسی یا اقتصادی قطع شده و یا مشکلات زیادی بر سر راه خرید و یا فروش کالا به بازار مورد نظر او به وجود آید. بنابراین لازم است با تقسیم ریسک و توزیع کردن آن ، میزان خطرات احتمالی ناشی از تغییرات ناگهانی سیاسی- اقتصادی آن بازار را کاهش دهد.هر وارد کننده یا صادر کننده‌ای باید در پروسه عملیات و تصمیم‌گیری خود به چهار مرحله دقت کند که عبارتند از:

1-      تحقیق و بررسی

2-      ارزیابی

3-      تصمیم‌گیری

4-      اقدام

همۀ ما می‌دانیم که اطلاعات همیشگی، با دقت و به روز نقش مهمی در موفقیت هر تجارت بازی می‌کند؛ بنابراین با داشتن این اطلاعات و به کار بستن فرمول ذکر شده می توان عملیات تجاری را اجرا کرد.تنها با داشتن مجموعه‌ای از اطلاعات مختلف نمی‌توان نشان‌دهنده مسیر یک خریدار و یا فروشنده باشد و لذا فرد باید با دسته ‌بندی اطلاعات بهترین استفاده را از آن‌ها داشته باشد. به همین دلیل خریدار و یا فروشنده در مرحله نخست بررسی خود باید به سؤال‌های زیر پاسخ بدهد: اطلاعات مورد نیاز چیست؟ اطلاعات مورد نیاز را از کجا می‌توان بدست آورد؟ نیازهای خاص او چیست؟میزان اطمینان اطلاعات بدست‌آمده چقدر است؟هر چند وقت یک‌بار این اطلاعات را به روز کند . حال هریک از این مراحل را بررسی می‌کنیم.

1-      تحقیق و بررسی

خریدار یا فروشنده بررسی راجع به مسائل مربوط به بازار را می‌تواند به صورت زیر طبقه بندی کرده و سپس در مورد ارزیابی و تصمیم گیری هر مورد اقدام کند.مسائلی که او باید بررسی کندعبارت هستند از:

الف- شرایط جغرافیایی و اجتماعی

1-      محدودیت‌های سیاسی

2-      امکانات و حجم بازار(بیشتر مربوط به فروشنده است)

3-      تسهیلات بندری و فرودگاهی

4-      مراکز جمعیت

5-      اطلاعات مربوط به وضعیت آب و هوا

البته در مورد صادرات مسائلی نظیر سلیقه مصرف‌کننده، آداب و رسوم کشور خریدار و شناخت بازار مورد نظر و موضوع رقابت کالای صادراتی با کالای مشابه در همان بازار و قیمت‌های مورد رقابت را باید مورد توجه و بررسی قرار داد.

ب-  امکانات بازار:

1-      تعداد تولید کنندگان در بازار؟

2-      قیمت‌های آن‌ها در چه سطحی است؟

3-      حجم تولید آن‌ها چه قدر است؟

4-      کالای آن ها از نظر کیفیت چگونه است؟

معمولاً اطلاعات در مورد فروشندگان و یا تولیدکنندگان وسایل و کالاهای مورد نظر را می‌توان از اتاق‌های بازرگانی هر کشور به دست آورد.

ج- در مورد صادرات:

در مورد صادرات مسائل قابل بررسی دیگری وجود دارد که به طور مختصر عبارت هستند از:

ارسال پرسشنامه،بررسی به صورت نمونه‌گیری تصادفی از بازار خرده و عمده فروشی، تست کردن بازار به وسیله‌ی عرضه کالا به صورت محدود در یک محدوده کنترل شده از جمله روش‌های بررسی بازار است.

د- بررسی وضعیت مالی تولیدکنندگان:

برای تحقیق در مورد وضعیت مالی و حس شهرت تجاری و قابلیت‌های شرکت‌های تولیدی و یا هر مؤسسه ای که قرار است با او وارد معامله بشویم، می‌توانیم از بانک‌های کارگزار خود کمک بگیریم. بدین طریق که با بانکی که کار می‌کنیم تماس گرفته و از آن‌ها می‌خواهیم اطلاعات لازم را در مورد وضعیت مالی، سوابق و میزان قابل اعتماد بودن شرکتی که می‌خواهیم با آن در آینده معاملاتی داشته باشیم برای ما تهیه کند و بانک نیز از یکی از بانک‌های کارگزار خود در کشور موطن آن شرکت یا سازمان فروشنده اطلاعات مورد نظر را جویا شده و از بانک کارگزار با استفاده از منابع اطلاعاتی موجود در آن کشور این اطلاعات را به دست می‌آورد. البته هر چقدر شرکت بزرگتر و دارای فعالیت گسترده‌تری باشد، به دست آوردن اطلاعات کامل‌تر راجع به آن آسان‌تر خواهد بود.

2-      ارزیابی ریسک یا خطر

الف- روش ‌های شناسایی ریسک‌های بالقوه:

با داشتن اطلاعات مفید و تازه دربارۀ شرایط بازار، شرایط اقتصادی، شرایط سیاسی و وضعیت مشتری برخی از موارد خطر را می‌توان شناسایی کرد. مثل اینکه آیا رونق اقتصادی در بازار مورد نظر برقرار است؟و اگر بازار رونقی ندارد چه موقع بازار پر رونق پیش‌بینی می‌شود؟ گزارش وضعیت مالی مشتری و کسب اطلاعاتی در مورد توان مالی او نیز یکی از عوامل مؤثر در شناسایی ریسک‌ها می‌باشد.

ب- روش های کاهش یا حذف ریسک‌های موجود:

برای کاهش ریسک‌های مختلف باید با تصمیم‌گیری مناسب و درست در آغاز کار و با تمهیدات صحیح، میزان ریسک‌ها را کم کرد. مثلاً ممکن است صاحبان فروشگاه‌های بزرگ برای کاهش تعداد سرقت اجناس فروشگاه تعدادی مأمور امنیتی  استخدام کنند که باعث می‌شود سرقت در فروشگاه کم شود ولی اگر هزینۀ پرداخت حقوق مأمورین برآورد شود ممکن است خیلی زیاد باشد به گونه‌ای که کاهش هزینۀ خطر بیشتر از خطر شود . به همین دلیل در فروشگاه‌های بزرگ به جای استخدام مأمور، دوربین‌های امنیتی بکار می‌رود.

3-      تصمیم گیری

پس از بررسی و ارزیابی  و همچنین ارزیابی ریسک، فرد بازرگان با جمع‌بندی مجموعه اطلاعات موجود خود تصمیم نهایی را می‌گیرد که با چگونه و با چه فرد یا مؤسسه‌ای و با چه هزینه‌ای معامله کند.

4-      اقدام

این مرحله در واقع اجرایی کردن تصمیمی است که پس از بررسی‌های ضروری اطلاعات به دست‌ آمده در مراحل قبل گرفته شده است که با اخذ پروفرما شروع می‌شود.

اخذ پروفرما

پس  از بررسی و ارزیابی ریسک و میزان قابل اعتماد بودن فروشنده، وارد کننده از فروشنده یا صادر کننده می‌خواهد که لیست قیمت و نحوۀ پرداخت کالاهایی که تولید می‌کند و یا نمایندگی پخش آن را دارد و مورد نیاز وارد کننده است، در اختیار او قرار بدهد. صادر کننده لیستی را که به آن پروفرما  یا پیشنهاد قیمت می‌گویند برای وارد کننده ارسال می‌کند. در این پیش فاکتور شرایطی که فروشنده برای فروش کالای خود در نظر دارد قید می‌شود. پروفرما هنگامی که مورد قبول خریدار قرار گرفت و خریدار براساس آن شرایط، اعتباری باز کرد، فروشنده متعهد است طبق پیش فاکتور ارائه شده عمل کند؛ در صورت عدم رعایت تعهد توسط فروشنده، اعتبار تجاری خود را خدشه دار می‌کند.

نکات مهم برای خریدار:

1-      آیا محصولی را که سفارش داده به دست خواهد آورد؟

2-      آیا محصول مورد سفارش خود را سالم و به موقع دریافت خواهد کرد؟

3-      بهترین شرایط پرداخت که منافع او را تأمین کند چیست؟

4-      آیا می‌تواند اعتبار مدت‌دار برای پرداخت وجه کالا به دست آورد؟

  

نکات مورد توجه فروشنده    

1-      بهترین روش دریافت وجه کالا چیست ؟ وآیا وجه کالایی را که می‌فروشد به دست می‌آورد؟

2-      زمان دریافت وجه کالا چه هنگام خواهد بود؟

3-      آیا مجوزهای ویژه‌ای برای صدور کالا به کشور مورد نظر نیاز دارد؟

تنظیم: خدیجه محمودیان
کارشناس ارشد
علوم اقتصادی

ادامه مطلب

مقالات مرتبط

نظر خود را ثبت نماييد

متن نظر*




کد بالا را وارد کنید

إغلاق